head-mtwatsaischool
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนมัธยมวัดไทรราษฎร์อุปถัมภ์
วันที่ 20 ตุลาคม 2021 7:58 PM
head-mtwatsaischool
โรงเรียนมัธยมวัดไทรราษฎร์อุปถัมภ์

เราหยอกเล่น

  • 0 ตอบ
  • 153 อ่าน
เราหยอกเล่น
« เมื่อ: มกราคม 05, 2021, 04:05:22 AM »
เราหยอกเล่น

“เรามีอะไรจะบอก”

“มีอะไรหรอ เรื่องดีหรือเปล่า”

“ไม่รู้สิแต่คงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่หรอก เมื่อวานนี้เราเห็นพ่อของเธออยู่กับผู้หญิงคนนึงที่ร้านอาหาร แต่ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แม่ของเธอ”

“จริงหรอ พ่อของฉันอาจจะไปคุยงานกับคนอื่นก็ได้ ฉันไม่อยากคิดมาก”

“แล้วถ้าเขาหอมแก้มกันกลางร้านล่ะ แบบนี้เรียกว่าคุยงานหรือเปล่า”

ทันทีที่ฉันพูดจบประโยคเพื่อนของฉันก็ร้องไห้ออกมาโดยไม่ได้บอกกล่าว ฉันทำตัวไม่ถูกเพราะเรื่องที่ฉันพูดขึ้นมาทั้งหมดเป็นเรื่องที่ฉันแต่งขึ้นเองเมื่อกี้ ฉันแค่อยากแกล้งเพื่อน ฉันไม่รู้เพื่อนจะจริงจังมากขนาดนี้

“เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆ เมื่อกี้เราแค่ล้อเธอเล่น”

“ล้อเล่นหรอ ตลกมากใช่ไหม”

“ทำไมเธอต้องจริงจังขนาดนั้นด้วย ก็บอกแล้วไงว่าล้อเล่น เราไม่คิดเลยว่าเธอจะจริงจังขนาดนี้ ถ้าเรารู้ว่าเธอจะร้องไห้เราก็คงไม่แกล้งเล่นตั้งแต่แรกหรอก”

“หรอ งั้นเธอก็ลองให้มีคนมาบอกเธอว่าพ่อเธอมีเมียน้อยแล้วกัน ดูซิว่าเธอจะรู้สึกยังไง นี่มันใช่เรื่องเล่นหรือเปล่า เธอเล่นไปถึงพ่อของเราเลยนะ ตลกมากหรอ”

“โอ๊ย เรื่องแค่นี้เองเธอจะจริงจังทำไมเนี่ย”

“เรื่องแค่นี้ของแต่ละคนมันไม่เท่ากันหรอกนะ เธออาจจะมองเป็นเรื่องแค่นี้แต่ว่าเรามองเป็นเรื่องใหญ่ มันส่งผลต่อความรู้สึกเรามากๆ ทีหน้าทีหลังอย่าเล่นอะไรแบบนี้อีกนะ ถ้าจะให้ดีไม่ต้องมายุ่งกับเราเลยดีกว่า”

หลังจากนั้นฉันและเพื่อนก็ไม่คุยกันอีกเลย เราทั้งสองไม่เข้าใจกัน ตัวฉันเองไม่เข้าใจเพื่อนว่าทำไมต้องจริงจังขนาดนั้นเพราะฉันก็ได้เฉลยไปแล้วว่าฉันแค่หยอกเล่นขำๆ แต่เพื่อนไม่ตลกกับฉัน ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงถ้าจะให้ฉันไปขอโทษฉันก็รู้สึกว่ามันเรื่องแค่นี้ทำไมถึงต้องมาทะเลาะกันด้วย แล้วฉันไม่ใช่คนที่ผิดเพราะฉันไม่ได้มีเจตนาทำร้ายจิตใจเพื่อน ฉันแค่หยอกเล่น

“จะไม่ไปง้อมันจริงหรอ กลุ่มเราไม่น่ามาทะเลาะกันเรื่องแบบนี้เลย”

“ทำไมต้องไปง้อด้วยมันไม่มีเหตุผล คือเราแค่หยอกเล่น เข้าใจคำว่าหยอกเล่นป่ะ จริงๆไม่ควรงอนเลยด้วยเรื่องแค่นี้เอง”

“มันอาจจะกระทบต่อความรู้สึกของเพื่อนจริงๆก็ได้นะเว้ย ถ้าสมมุติเป็นเธอลองมีคนมาเเกล้งบอกว่าพ่อเธอมีเมียน้อย เธอจะรู้สึกยังไง”

“เราไม่รู้สึกอะไรเลยเพราะว่าเราอยู่กับแม่แค่คนเดียว พ่อของเราเราก็ไม่เคยเห็นหน้า ทำไมเราต้องรู้สึกอะไรด้วย”

“เธออาจจะไม่รู้สึกเพราะเธอไม่ได้อยู่กับพ่อ แต่เพื่อนมันอาจจะอยู่กับพ่อแล้วก็รักพ่อมันมาก แล้วเธอไปแกล้งหยอกมันแบบนี้ มันก็ต้องเสียความรู้สึกเป็นธรรมดาเปล่าวะ”

“อ๋อนี่คือเข้าข้างมันใช่ป่ะ คือมีใครเคยเข้าใจความรู้สึกเราบ้างป่ะ เราอ่ะไม่ได้ตั้งใจทำให้เพื่อนเสียความรู้สึก”

“เธอบอกว่าเธอไม่ได้ตั้งใจเธอก็ไปขอโทษมันสิ แค่นี้พวกเราก็จะได้กลับมาเป็นกลุ่มกันเหมือนเดิม จะได้ไม่ต้องมีใครมาทะเลาะกันด้วย”

“ไม่”

เพื่อนในกลุ่มคะยั้นคะยอให้ฉันไปขอโทษ แต่ฉันไม่ไปหรอก ยังไงฉันก็ไม่ไป ฉันไม่จำเป็นต้องขอโทษถ้าเพื่อนไม่อยากคุยกับฉันก็ไม่ต้องคุย เพราะฉันก็เป็นคนแบบนี้ของฉันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าฉันแกล้งเล่นแล้วมาโกรธกันเพราะเรื่องแค่นี้ ฉันก็ไม่มีอะไรต้องคุย

 3 สัปดาห์ต่อมา ทุกอย่างก็ยังเป็นเหมือนเดิมฉันเเละเพื่อนก็ยังไม่คุยกันเหมือนเดิม เพื่อนๆในกลุ่มก็ดูเงียบๆแปลกๆ สถานการณ์ในกลุ่มตอนนี้ไม่ค่อยดี พวกเราไม่ได้กลับมาเล่นสนุกกันเหมือนเดิม สาเหตุมาจากฉันหรอ ฉันไม่ใช่ตัวปัญหาซะหน่อย แล้วฉันก็ไม่ใช่คนที่ผิดด้วย ช่างเถอะถ้าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร

“มีเรื่องจะมาบอก อาจารย์ที่ปรึกษาเพิ่งแจ้งมาเมื่อกี้”

“มีอะไรก็พูดมาสิ น้ำเสียงดูสั่นๆนะ เป็นอะไรหรือเปล่า”

“คือ ทำไมต้องเป็นเราที่พูดวะ ให้คนอื่นพูดดิ”

“โอ๊ยจะพูดอะไรก็พูดมาเถอะนะ ถ้าไม่พูดจะไปแล้วนะ”

“คืออาจารย์ที่ปรึกษาให้มาบอกเธอว่าตอนนี้แม่ของเธออยู่ที่โรงพยาบาลเพราะว่าถูกรถชน”

“เมื่อกี้หนูพูดว่าอะไรนะ”

“เธอได้ยินไม่ผิดหรอก รีบไปสิแม่ของเธออยู่ที่โรงพยาบาล”

เมื่อฉันได้ยินแบบนั้นฉันก็รีบวิ่งไปขออนุญาตคุณครูออกจากโรงเรียนเพื่อไปหาแม่ของฉันฉันได้แต่ภาวนาว่าแม่ของฉันจะไม่เป็นอะไรแต่ฉันยังวิ่งไปได้ไม่ถึงไหนเพื่อนทั้งกลุ่มก็ตะโกนเสียงดังลั่นว่า

“จะรีบวิ่งไปไหน พวกเราแค่หยอกเล่น”

ทันทีที่ฉันได้ยินคำนี้ฉันรู้สึกโกรธมากความเป็นความตายของแม่ฉันทำไมเพื่อนถึงเอามันมาเป็นเรื่องล้อเล่น มันตลกมากหรอกับการเห็นฉันเสียใจเพราะแม่ตัวเองถูกรถชน นี่มันไม่มีเหตุผล เพื่อนของฉันเอาความรู้สึกของฉันมาล้อเล่นเหมือนกับว่าฉันเป็นแค่ตัวตลก

“เล่นอะไรกันเนี่ยมันตลกมากหรอ ลองให้เราล้อพวกเธอเล่นบ้างป่ะว่าพ่อแม่พวกเธอตายพวกเธอจะรู้สึกยังไงวะ”

“แล้วเธอเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนหรือยังล่ะเวลาที่มีคนมาล้อเล่นกับความรู้สึกของเรา เพื่อนมันก็ไม่ตลกเหมือนกัน”

“อ๋อนี่คือมาแก้แค้นใช่ป่ะ”

“มันไม่ใช่แบบนั้นเว้ยแต่พวกเราไม่อยากให้กลุ่มต้องมาทะเลาะกันแบบนี้ เราลองพูดกับเธอให้ไปขอโทษมันดีๆเธอก็ไม่ไปเราก็เลยต้องใช้วิธีนี้ เธอจะได้รู้ว่าการถูกเล่นกับความรู้สึกมันเป็นยังไง เรื่องแค่นี้ที่เธอบอกพอโดนเองมันยังจะ
กลายเป็นเรื่องแค่นี้อยู่หรือเปล่า เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง เธอหยอกเล่นอยากให้กลุ่มมีสีสันเธอก็เล่นได้ตามสบายเลย แต่ว่าสิ่งที่เธอควรทำคือรักษาความรู้สึกของเพื่อน เพราะไม่มีใครอยากถูกล้อเล่นกับความรู้สึกเธอเข้าใจพวกเราใช่
ไหม”

“เข้าใจแล้วเดี๋ยวจะไปขอโทษให้ เราผิดเองอ่ะที่ไม่เอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าเราไม่โดนเองกับตัว เราก็ไม่มีทางเข้าใจหรอก”

ฉันได้รู้แล้วว่าการล้อเล่นกับความรู้สึกมันเป็นยังไง เพราะตอนที่ฉันได้ยินว่าแม่ของฉันถูกรถชนหัวใจฉันแทบสลายลง ฉันเชื่อสนิทใจว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงแล้วมันเป็นเรื่องที่ส่งผลต่อจิตใจของฉันมาก แต่ฉันกลับมาได้ยินคำว่าล้อเล่น ซึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าโมโหมาก เพราะฉะนั้นการกระทำของฉันที่ไปล้อเล่นว่าพ่อของเพื่อนมีเมียน้อยเพื่อนก็คงจะโมโหฉันไม่ต่างจากในตอนนี้ ต่อไปนี้เวลาฉันเล่นอะไรฉันจะแคร์ความรู้สึกของเพื่อนให้มากขึ้น การล้อเล่นเป็นเรื่องตลก แต่ก็ล้อเล่นกับความรู้สึกมันไม่ใช่เรื่องตลกเลย

 โรงเรียนมัธยมวัดไทรราษฎร์อุปถัมภ์