head-mtwatsaischool
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนมัธยมวัดไทรราษฎร์อุปถัมภ์
วันที่ 17 ตุลาคม 2021 1:28 AM
head-mtwatsaischool
โรงเรียนมัธยมวัดไทรราษฎร์อุปถัมภ์

คิดไปเองแอบชอบไปเอง

  • 0 ตอบ
  • 166 อ่าน
คิดไปเองแอบชอบไปเอง
« เมื่อ: พฤศจิกายน 16, 2020, 12:16:47 PM »
คิดไปเองแอบชอบไปเอง

นายกล้าเด็กนมมหาลัยธรรมดาคนหนึ่งกำลังตั้งใจเรียนในห้องเลคเชอร์วิชาเลือกวันนี้เป็นวันแรกของการเรียนการสอนทันใดนั้นเองก็มีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งรูปร่างน่ารักเป็นธรรมชาติด้วยเข้ามาในห้องสายจนใครหลายคนต้องจ้องมองและเป็นผู้โชคดีที่เก้าอี้ข้างๆของกล้านั้นว่างอยู่พอดีเข้าไปนั่งด้วยถ้าเปลี่ยนนั้นสร้างความประทับใจให้กับหลายอย่างมากลิงนั่นก็คือชื่อของเธอบนโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กเธอขายขนมในเพจ Social ก็ดูรูปของเธออย่างมีความสุขและเขาก็ไปตามหาข้อมูลเรื่องของผู้หญิงคนนี้แหละชอบใช้กับเขาหนึ่งสร้างขึ้นมาเพื่อที่จะซื้อขนมอยู่ไปบ่อยๆซึ่งจริงๆแล้วรสชาติก็ไม่ได้อร่อยขนาดนั้นหรอกแต่ก็ชอบและคิดว่ามันอร่อยๆมากๆ

สามารถจำได้ว่าในเมนูมีอะไรให้ Order ได้บ้างในกล้าได้ค้นพบโพสต์ในไทม์ไลน์ของดินที่เล่าเกี่ยวกับสเปคผู้ชายที่ชอบมันเขียนเอาไว้ค่อนข้างจะตรงกันข้ามกับตัวเองบ้างไหมว่าจะเป็นรูปร่างที่จะต้องสูงใหญ่เป็นนักกีฬาไปเท่านั้นไม่ใช่เลยก็จะพยายามเปลี่ยนตัวเองไม่ว่าจะเป็นการเข้าคอร์สออกกำลังกายเพื่อเปลี่ยนรูปร่างฝึกเล่นกีฬาบาสเกตบอลรวมถึงตั้งใจเรียนออนไลน์หรือว่าจะเป็นภาษาอังกฤษหรือการทำธุรกิจต่างๆเพื่อทำให้เขาเก่งขึ้นแต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ลืมที่จะอุดหนุนขนมของเล่นอย่างสม่ำเสมอเป็นบัณฑิตที่ห้องเรียนสภาพของกล้าตอนนี้เริ่มใหญ่ขึ้นกว่าเดิมใส่เชิ้ตนักศึกษาแขนสั้นและแขนเริ่มใหญ่ขึ้นและเริ่มมีบาดแผลตามแขนขาเล็กๆน้อยๆที่จมูก

มานั่งข้างๆกล้าอีกครั้งแต่ลิ้นเริ่มสังเกตเห็นซองขนมที่เป็นร้านของเธอเองจึงกล้าเป็นครั้งแรกสวัสดีค่ะคุณเป็นลูกค้าของร้านฉันด้วยหรอคะเพราะรู้สึกเขินอายจนทำตัวไม่ถูกและได้ตอบตามบรรยากาศครั้งเอามือเกาหัวทั้งคืนเริ่มได้มีโอกาสคุยกันแต่ไม่ได้บอกว่าเขาคือคนที่สร้าง Account ใหม่ขึ้นมาเพื่อซื้อขนมทั้งคู่ได้ไปเที่ยวและไปติวหนังสือบริกรรมในส่วนมหาลัยเรียนเอากล่องห่อผ้าสีสันสวยงามวางบนโต๊ะขึ้นมาว่าจะถามคุณว่าวันนี้ทำอะไรมาให้น่ะ ลืมบอกอีกอย่างถึงเถินเปิดเองสิจะนั้นก็จะเปิดมันดูเป็นคุกกี้ที่ดินทำเองพูดต่อว่าวันนี้เป็นวันเกิดของกล้ามเนื้อก็รู้สึกดีใจและมีความสุขกับของชิ้นนั้นมากเพราะผ่านไปบอกกับดินว่าดินมีอะไรจะบอกลืมทำ

น้ำมันตกใจเลยชิงรีบพูดก่อนพอดีเราต้องกลับไปปั่นการบ้านต่องั้นเราไปก่อนนะเธอพูดเรียบๆเดินจากไปทันทีก็ตกใจเช่นกันจึงยังไม่ได้สารภาพความในใจออกไปลิงก็เดินออกห่างเขาไปเสียแล้วเมื่อก่อนกลับมาที่ห้องก็เริ่มสำรวจแชทและช่องทางการติดต่อต่างๆของลินมากขึ้นอาจไม่ตอบบ้างโทรไปเริ่มรับสายน้อยลงด้วยสัญชาตญาณบางอย่างก็ลองสังเกตตามคอมเม้นต่างๆเห็นคอมเม้นของผู้ชายหลายคน

ซึ่งอาจจะเป็นธรรมดาของคนน่ารักคนนึงแต่ไปสะดุดตากับ ความคิดเห้นหนึ่งที่ลินตอบกลับหรือประโยชน์ที่เป็นจริงเป็นจังอยู่เสมอโดยเหตุนี้จึงทำให้กล้าเริ่มทำการสะกดรอยตามรินตามที่เที่ยวที่เช็คอินในที่ต่างๆโดยเริ่มจากร้านกาแฟที่รินชอบไปบ่อยแอบมองจากหน้าต่างของร้านกาแฟแห่งนั้นที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายและสังเกตเห็นลิงกำลังคุยกับบาริสต้าของร้านซึ่งเขาดูดีและท่าทางจะตรงสเปคของลินมากเลยทีเดียว 

ก็ลองแชทไปหาลินในจังหวะนั้นลืมไม่ได้หยิบมือถือขึ้นมาดูแม้แต่นิดเดียวก็ลองกดโทรไปหารินรินมองโทรศัพท์แล้วกดผิดสิ่งทันทีพร้อมคุยกับหนุ่มบาริสต้าคนนั้นต่อกล้าก็วนกระวายใจอย่างมากสักพักนึงก็คุยเสร็จวางขนมฝากเอาไว้ให้กับบาริสต้าคนนั้นแล้วเดินออกมาจากร้านกาแฟก็เลยเข้าไปที่ร้านกาแฟนั้นดูจึงพบว่าขนมที่เล่นเอามาฝากกับคุณวาริตานั้นเอามาฝากขายนั่นเองก็รู้สึกโล่งอกแต่ก็ยังไม่ทำให้เขารู้สึกมั่นใจมากขนาดนั้นจึงเริ่มทำการสะกดรอยตามต่อไปวันต่อมาก็กำลังนั่งติวกับกินข้าวด้วยกันที่สวนสาธารณะกับดินและคุยกันปกติแต่ก็เองก็ยังเก็บความไม่สบายใจอยู่ลึกๆอาจจะเป็นด้วยสัญชาตญาณของผู้ชายก็เป็นได้เข้าไปห้องน้ำก่อนนะ 

จังหวะนั้นลินได้เผลอลืมมือถือเอาไว้แล้วมันก็ได้มีสายโทรเข้ามาในขณะที่กล้ากำลังมองเบอร์นั้นรีบกลับมาพอดีเลยรีบเก็บโทรศัพท์นั้นไปดึงที่ดูตั้งใจเรียนมากกว่าปกติดูไม่พูดคุยกับกล้าเลยแม้แต่คำเดียวกล้าเริ่มไม่สบายใจเลยลองถามเป็นอะไรหรือเปล่าไม่สบายหรอเปล่านะลืมตอบโดยที่น่ามองหนังสือบนโต๊ะต่อไปเธอเป็นอะไรของเธอช่วงนี้เธอไม่ยอมคุยกับเราเลยนะทำไมห่างเหินกับเรามากขึ้นเรื่อยๆล่ะก็ถามแบบขึ้นเสียงกล้ามีห้องเรียนนะเงียบถึงจะตั้งชื่อห้องเรียนหรอได้ก็พูดจบพร้อมกับแผ่นรีดออกนอกห้องเรียนมีสายตาของนักศึกษาคนอื่นมองกันเยอะแยะไปหมดบอกเรามาสักทีได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรา

กล้าพูดเสียงตะคอกบินตกใจมากแกพูดอะไรของแกเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยพูดอย่างนี้ได้ไงล่ะ 3 เดือนที่ผ่านมาที่เราอยู่ด้วยกันคุยเล่นกันตลอดมามันคืออะไรก็เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งไงเพื่อนหรอที่เราคุยโทรศัพท์ด้วยกันทุกคืนเนี่ยนะตอนนี้ก็ไม่ได้คุยแล้วไงขอโทษนะถ้ามันทำให้แกคิดกับเรามากเกินไปขอโทษจริงๆจบแล้วเปลี่ยนสายตาไปทางอื่นๆก็รู้สึกช็อคกับคำพูดของรินรินเองก็รู้ดีว่ากล้ากำลังเสียใจกับคำพูดของตนแต่ลิ้นก็เดินจากออกมาปล่อยให้กล้าเศร้าอยู่คนเดียวก็พยายามลดซองขนมและรูปภาพที่เคยแอบถ่ายด้วยกันกับรินรวมถึงกล่องขนมที่ดินทำเองกับมือในวันเกิด

ไม่เข้าใจกับตัวเองวนไปวนมารูปร่างหน้าตาของกล้าเริ่มสูงขึ้นทุกวันทุกวันเพราะหมกมุ่นกับเรื่องต่างๆจนกระทั่งมีเบอร์หนึ่งโทรเข้ามาในมือถือของเขาไม่ใช่เบอร์ใครอื่นเลยแม่ของเขานั่นเองเป็นยังไงบ้างลูกแม่ถามสบายดีครับแม่เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไปเรียนเหมือนเดิมแหละ แม่ฟังเสียงลูกชายก็รู้ว่าเขาเก็บเรื่องไม่สบายใจเอาไว้ในใจแต่ก็ไม่อยากคะยั้นคะยอให้เขาพูดออกมาในตอนนี้เพราะอาจจะทำให้เขารู้สึกอึดอัดและแย่มากกว่าเดิม แม่จึงได้แต่ให้กำลังใจแล้วปลอบโยนเขาด้วยความรัก



โรงเรียนมัธยมวัดไทรราษฎร์อุปถัมภ์